Terapiye gitmeyi düşünen birçok kişinin aklından geçen bir cümle var: benimki o kadar da ciddi değil.
Bu cümle çoğu zaman kendini durdurmanın kibar bir yolu olur. Sanki terapi yalnızca bir kriz, bir çöküş, dayanılmaz bir noktadan sonra hak edilen bir şeymiş gibi.
Oysa terapi için belirli bir eşiği geçmiş olmanız gerekmez. Kendini daha iyi tanımak istemek, tekrarlayan bir kalıbı anlamak, uzun süredir taşınan bir şeyi bir yere bırakmak da başlı başına yeterli sebeplerdir.
Aksine, bir şey dayanılmaz hale gelmeden konuşabilmek çoğu zaman süreci kolaylaştırır. İlk adım büyük bir karar olmak zorunda değil; çoğu zaman sadece bir ön görüşmedir.
Bir şeyi merak ediyor olmanız, onunla çalışmak için yeterlidir.