Terapiye çoğu zaman bir belirtiyle geliriz: uyuyamamak, sürekli bir tedirginlik, tükenmişlik, aynı kavganın tekrarı.
İlk beklenti çoğu kez bu belirtinin bir an önce kaybolmasıdır. Anlaşılır bir istek. Ama psikodinamik çalışmada belirtiye biraz farklı yaklaşırız: onu susturulması gereken bir gürültü olarak değil, bir şey söylemeye çalışan bir mesaj olarak ele alırız.
Bir belirti, çoğu zaman doğrudan söylenemeyen bir şeyin dolaylı ifadesidir. Yıllarca ertelenmiş bir yas, adı konmamış bir öfke, taşınması ağırlaşmış bir sorumluluk; beklenmedik bir yerden yüzeye çıkabilir.
Belirtiyi hızlıca bastırmak kısa vadede rahatlatır. Fakat mesajı gönderen şey yerinde durdukça, belirti biçim değiştirerek geri gelme eğilimindedir. Bu yüzden çalışmanın odağı belirtiyi yok etmek değil, onun neyi işaret ettiğini birlikte anlamaktır.
Bu, daha yavaş bir yoldur. Ama anlaşılan bir belirti, bastırılan bir belirtiden çok daha az güçle geri döner.